نیستم من به ره عشق تو ای دوست کسی
که برآرم بجز از یاد تو یک دم نفسی
روی تو،به ز مه و، منکر این نیست کسی
چشم بد دور که نیکوتر از آنی تو بسی
هر کسی راست درین باغ به سرشوری و، من
به سرم نیست بجز عشق تو ای گل هوسی
به غنیمت شمر این دم که درین دار فنا
ره نبرده است به سر منزل مقصود کسی
میبرد دم همه دم عمر گرانمایه به رنج
میخورد آنکه غم بیهده پیش و پسی
غافل از قافلهٔ مرگ و، فقط میشنویم
هر دم از رفتن این قافله بانگ جرسی
جان ناهید به تن بی تو درین دار جهان
طایر بی پر و بالیست اسیر قفسی ناهید همدانی
که برآرم بجز از یاد تو یک دم نفسی
روی تو،به ز مه و، منکر این نیست کسی
چشم بد دور که نیکوتر از آنی تو بسی
هر کسی راست درین باغ به سرشوری و، من
به سرم نیست بجز عشق تو ای گل هوسی
به غنیمت شمر این دم که درین دار فنا
ره نبرده است به سر منزل مقصود کسی
میبرد دم همه دم عمر گرانمایه به رنج
میخورد آنکه غم بیهده پیش و پسی
غافل از قافلهٔ مرگ و، فقط میشنویم
هر دم از رفتن این قافله بانگ جرسی
جان ناهید به تن بی تو درین دار جهان
طایر بی پر و بالیست اسیر قفسی ناهید همدانی
نویسنده: رضا قهرمانی