حکیمانه
ادبیات ایران و جهان
کاش می ماندی که با دنیا همآوردی کنم
گرم باشم . . . پیش تر از آن که دمسردی کنم
کاش می ماندی که در جغرافیای چشمهات
با همین پاهای فرسوده جهانگردی کنم
خاطر جمع مر
ا کردی پریشان! ای دریغ
من نمی دانم چه با این مشکل فردی کنم
اهل نفرین نیستم، اهل خیانت نیستم
در مرامم نیست با نامرد، نامردی کنم
دل دچار آتش و شانه دچار زلزله
کاش می شد با خودم احساس همدردی کنم

نویسنده: رضا قهرمانی

Google

.: Weblog Themes By Blog Skin :.