حکیمانه
ادبیات ایران و جهان
مست اگر نکند و عاشق اگر نشود استاد نیست
آدم اگر به موازات خودش راه برود-
از مرگ بالاتر نرود
به سرگیجه نیاندازد معشوقه ای که قُلپ قُلپ از ترس
آب می شود
قطع نکند از ریشه درختی که فقط چراغ قرمز بار می آورد
هوم!
دو خط موازی بعداً به اشتباه خودشان پی می برند!
هلاک صداقتم
تا قبیله ی من به تماشای تو از طبل بیرون بپرند
به خط موازی
دست درازی با قیچی هم
مشکل است
فوت کرد و خطوط موازی محو شد از روی زمین
معلم از هندسه بیرون پرید
شوخ و طربناک
شکل ازنو، شدن از نو
سراب همان آب است
ولی قدری از دور...  علی باباچاهی

نویسنده: رضا قهرمانی

Google

.: Weblog Themes By Blog Skin :.