نه همسایه!
من از حسرت لابه لای زندگی حرف نمی زنم
فقط یک در راه کوچک گم کرده ام.
دری که مرا با تو همسایه می کند
و راه کوچکی کنار جادۀ دنیا
که می نشینم و نگاه می کنم
و راه ، همیشه برمی گردد
می رود روی یک کمی برف
یک کمی خاکِ نَرمه که فوت می کنی و می پَرَد...

کسی نشسته کنار جادۀ دنیا
یک کمی خاک روی چمدانی بی رنگ
یک کمی برف روی بارانی بلند. هیوا مسیح