بیا زان پیشتر کز لب برآید جانم ای ساقی
به جامی کن علاجِ دردِ بی درمانم ای ساقی
از آن ترسم که از آهم جهانی شعله ور گردد
بیا آبی بزن بر آتش سوزانم ای ساقی
ز بس دارم دلی از عشق پُر آشوب، میترسم
که امشب گوش گردون گر کند افغانم ای ساقی
مکرّر عهدها بستم به ترک باده و، امشب
به یک پیمانه بشکستی دو صد پیمانم ای ساقی
به وهم اندر نگنجد زان میان موئی تعالی الله
من اندر این میان از آن میان حیرانم ای ساقی
بر خورشید رُخسار تو من کی در حساب آیم
که چون ناهید پامال مَهِ تابانم ای ساقی ناهید همدانی
به جامی کن علاجِ دردِ بی درمانم ای ساقی
از آن ترسم که از آهم جهانی شعله ور گردد
بیا آبی بزن بر آتش سوزانم ای ساقی
ز بس دارم دلی از عشق پُر آشوب، میترسم
که امشب گوش گردون گر کند افغانم ای ساقی
مکرّر عهدها بستم به ترک باده و، امشب
به یک پیمانه بشکستی دو صد پیمانم ای ساقی
به وهم اندر نگنجد زان میان موئی تعالی الله
من اندر این میان از آن میان حیرانم ای ساقی
بر خورشید رُخسار تو من کی در حساب آیم
که چون ناهید پامال مَهِ تابانم ای ساقی ناهید همدانی
نویسنده: رضا قهرمانی
