کشد بهر وفا تا کی جفا دل
چو دلبر کاش بودی بی وفا دل
به جورش گر همه عمر آزماید
ندارد دست از ان جور آزما دل
به هر موئی دلی دارم تمنا
که بر هر موی او بندم جدا دل
بکش دست از جفای دل خدا را
ننالد تا ز دستت بر خدا دل
اگر جانان توئی جانرا، خوشا جان
اگر دلبر توئی دل را، خوشا دل
تویی در دیدهٔ نمناک ما نور
توئی در سینهٔ غمناک ما دل
لامت کم کن ای ناصح که اینست
کز آن دلبر که برد از دست ما دل
در این کشور نخواهی دید از این پس
به دست هیچ کس در هیچ جا دل
رفیق از دیده ام دل در بلا ماند
بود از دیده آری در بلا دل
اگر دل را نبودی در بلا چشم
نبودی در بلاها مبتلا دل رفیق اصفهانی
چو دلبر کاش بودی بی وفا دل
به جورش گر همه عمر آزماید
ندارد دست از ان جور آزما دل
به هر موئی دلی دارم تمنا
که بر هر موی او بندم جدا دل
بکش دست از جفای دل خدا را
ننالد تا ز دستت بر خدا دل
اگر جانان توئی جانرا، خوشا جان
اگر دلبر توئی دل را، خوشا دل
تویی در دیدهٔ نمناک ما نور
توئی در سینهٔ غمناک ما دل
لامت کم کن ای ناصح که اینست
کز آن دلبر که برد از دست ما دل
در این کشور نخواهی دید از این پس
به دست هیچ کس در هیچ جا دل
رفیق از دیده ام دل در بلا ماند
بود از دیده آری در بلا دل
اگر دل را نبودی در بلا چشم
نبودی در بلاها مبتلا دل رفیق اصفهانی
نویسنده: رضا قهرمانی