حکیمانه
ادبیات ایران و جهان
دلا دیوانگی کم کن،دگر بیگانگی کم کن
ره میخانه رو اکنون بدینسان چارهٔ غم کن
بزن در گوشهٔ میخانه با زیبا رخان جامی
بشور مطرب ساقی علاج درد و ماتم کن
درون خانهٔ خمار دلتنگی نمی شاید
بشو مست از می ناب و نشاط از آن دمادم کن
پری بر این دل دیوانه پندی رایگان فرما
بیا می نوش و شادی پیشه کن وز رنج غم کم کن
***
بلبل از هجران گل دارد بسی آه و فغان
چون بهار آید شود در بوستان چهچه زنان
اشک شبنم تا نشیند بر رخ زیبای گل
بس طراوت می دهد بر چهرهٔ خندان گل
تا بدامانش نشیند بوسه گیرد از رخش
زانکه هر کس گشت عاشق باشدش جور زمان
تا که عمر گل بود کوتاه در گلزار و باغ
بلبل از هجران او دارد بسی آه و فغان  پری دخت کهبد

نویسنده: رضا قهرمانی

Google

.: Weblog Themes By Blog Skin :.