آن دل که در این باغ بخندیم نداریم
آن سر که گلی را بپسندیم نداریم
ما باده کش کهنه سبوی دل خویشیم
یاری که بگوییم و بخندیم نداریم
چون یوسف محزون سر بازار زلیخا
شوقی که بپرسیم: به چندیم؟ نداریم
داریم دلی بسته به گیسوی حقیقت
آن دل که به زلف تو ببندیم نداریم
هرچند که کوریم به بینایی یعقوب
چشمی پی اشکی که فکندیم نداریم
جز میوهٔ آزادگی ای دوست چو آن سرو
حاصل به خدا گرچه بلندیم نداریم
بعد از تو «رضا» را نبود سیر گل از درد
آن دل که در این باغ بخندیم نداریم
آن سر که گلی را بپسندیم نداریم
ما باده کش کهنه سبوی دل خویشیم
یاری که بگوییم و بخندیم نداریم
چون یوسف محزون سر بازار زلیخا
شوقی که بپرسیم: به چندیم؟ نداریم
داریم دلی بسته به گیسوی حقیقت
آن دل که به زلف تو ببندیم نداریم
هرچند که کوریم به بینایی یعقوب
چشمی پی اشکی که فکندیم نداریم
جز میوهٔ آزادگی ای دوست چو آن سرو
حاصل به خدا گرچه بلندیم نداریم
بعد از تو «رضا» را نبود سیر گل از درد
آن دل که در این باغ بخندیم نداریم
نویسنده: رضا قهرمانی