حکیمانه
ادبیات ایران و جهان

من برای درد خود نامی انتخاب کرده و آن را سگ می نامم....
درد من به اندازه ی هر سگی وفادار,مزاحم , بی شرم ,سرگرم کننده وباهوش است.
من می توانم این درد را صدا کنم و دق دلی های خود را بر سر آن خالی کنم.
آن گونه که دیگران روی سگ خود .نوکر خود و همسر خود خالی می کنند.


مطالب مرتبط
:
نویسنده: رضا قهرمانی

Google

.: Weblog Themes By Blog Skin :.