داریوش رفیعی خواننده معروف دهه ۱۳۳۰ در روز ۴ دی ۱۳۰۶، در بم دیده به جهان گشود.وی پس از مدتی تحمل رنج بیماری کزاز در بیمارستان هزار تختخوابی تهران (بیمارستان امام خمینی)در روز ۲ بهمن ۱۳۳۷ سن ۳۱ سالگی درگذشت و او در گورستان ظهیرالدوله دفن کردند.
رفیعی فرزند لطفعلی رفیعی، نماینده مردم بم در مجلس شورای ملی بود.وی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در بم در جوانی به خاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمه کاره گذاشت و به تهران آمد.
در تهران ابتدا با مصطفی گرگین زاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد که حاصل آشنایی داریوش رفیعی با مجید وفادار ضبط ترانههایی زیبا و ماندگار مانند: «زهره» , «شب انتظار» با مطلع : شب به گلستان تنها منتظرت بودم , «گلنار» با مطلع: گلنار، گلنار، کجایی که از غمت ناله میکند عاشق وفادار... و بسیاری ترانه مشهور دیگر شد.
داریوش رفیعی ردیفها را از خوانندگان قدیمی از جمله بدیع زاده فرا گرفت و به وسیله همین هنرمند به رادیو راه یافت و تقریباً عضو دایمی خانواده او بود.
در سالهای 1326 و 1327 کمتر کسی او را میشناخت ولی بعد از سال 1327 تا 1329 که بعضی شبها در رادیو آواز میخواند،مردم به تدریج با نام "داریوش رفیعی" آشنا شدند.
داریوش که در سال 1329 بوسیله دوست و استادش بدیع زاده بطور مستمر در رادیو ایران برنامه اجرا میکرد،سنی حدود 23 سال داشت،در دبیرستان دارائی درس میخواند ولی از سالهایی که صدای گرم و دلپذیرش او را به شهرت رساند،ادامه تحصیل را رها کرد.
او پس از مدتی تحمل رنج بیماری کزاز در بیمارستان هزار تختخوابی تهران که امروزه با نام بیمارستان امام خمینی آن را میشناسیم در روز ۲ بهمن ۱۳۳۷ سن ۳۱ سالگی درگذشت و او در گورستان ظهیرالدوله دفن کردند.
برچسبها: زندگینامه هنرمندان, خوانندگان مشهور موسیقی سنتی, داریوش رفیعی کیست, زندگینامه خوانندگان موسیقی سنتی