حکیمانه
ادبیات ایران و جهان
یک روز رسد غمی به اندازه کوه
یک روز رسد نشاط اندازه دشت
افسانه زندگی چنین است گلم
در سایه کوه باید از دشت گذشت 

گروهی زندگی را خواب کردند
بنای کفر و دین را باب کردند
خدا را شُکر گر راندند از خویش
به سوی عاشقی پرتاب کردند مجتبی کاشانی

 


برچسب‌ها: اشعار شاعران بزرگ برای امید و زندگی, اشعار امید و زندگی, شعر زیبا برای امید و زندگی, اشعار موضوعی
نویسنده: رضا قهرمانی

Google

.: Weblog Themes By Blog Skin :.