کی تو چو من ای نگار داری
چون من تو یکی هزار داری
صد عاشق بی قرار داری
صد چیست که صد هزار داری
یکوعده وفا نکرده خلقی
هر گوشه در انتظار داری
روزی بکسی نمیکنی شام
خوی بد روزگار داری
چون گل دارم عزیزت ای گل
چون خارم اگر چه خوار داری
در رخنۂ پیرهن گلستان
در چاک قبا بهار داری
کار تو جفاست رو جفا کن
با مهر و وفا چه کار داری
ما را چو رفیق از تو فخر است
هر چند زما تو عار داری رفیق اصفهانی
چون من تو یکی هزار داری
صد عاشق بی قرار داری
صد چیست که صد هزار داری
یکوعده وفا نکرده خلقی
هر گوشه در انتظار داری
روزی بکسی نمیکنی شام
خوی بد روزگار داری
چون گل دارم عزیزت ای گل
چون خارم اگر چه خوار داری
در رخنۂ پیرهن گلستان
در چاک قبا بهار داری
کار تو جفاست رو جفا کن
با مهر و وفا چه کار داری
ما را چو رفیق از تو فخر است
هر چند زما تو عار داری رفیق اصفهانی
نویسنده: رضا قهرمانی
